Մի աղջիկ կա մեր բակում,
Նա դաշնամուր է նվագում,
Ինձ տեսնում է հեռվից,
Իր ճամփան է թեքում:

Հենց քայլում եմ իր կողքով,
Նեղանում, հեռանում է մի խոսքով,
Ես սիրում եմ նրան,
Չի անցնում դա նրա մտքով

Էլ ինչ անեմ չգիտեմ, որ նա
Ինձ բարև տա և իմանա,
Որ սիրում եմ իրեն,
Մամա, դե ասա հիմա:

Հեյ, լսիր դու երգը այս,
Գրել եմ այն, որ իմանաս,
Կան խաղեր աշխարհում,
Բայց ինձ հետ չես խաղում:

Չեմ սիրում նվագը քո,
Առավոտից մինչ երեկո
Պարապում ես, իսկ ես
Տառապում եմ անվերջ այսպես

Էլ ինչ անեմ չգիտեմ, որ նա
Ինձ բարև տա և իմանա,
Որ սիրում եմ իրեն,
Մամա, դե ասա հիմա

Il y a cette fille dans notre voisinage
Elle joue du piano
Quand elle m'a vu au loin
Elle a tendu l'autre joue

Quand je marche à ses cotés
Elle s'est offensée et est partie
Alors généralement, je l'aime
Mais je sais qu'elle n'en a rien à faire

Je ne sais ce que je peux faire d'autre
Qu'elle m'accueille bien ou mal
Et sache que je l'aime
Maman, dis moi maintenant

Hé, écoute cette chanson
Je l'ai écrite pour que tu saches
Qu'il y a pleins de jeux dans le monde
Mais tu n'y joue pas avec moi

Je n'aime pas tes mélodies au piano
Tu étudies
Du matin au soir
Et je souffre sans fin

Je ne sais ce que je peux faire d'autre
Qu'elle m'accueille bien ou mal
Et sache que je l'aime
Maman, dis moi maintenant